Homeopathie en Fytotherapie Sinds mensenheugenis worden er planten gebruikt voor de genezing van ziekten. In de loop van vele eeuwen heeft men hier omtrent een grote kennis verkregen van de werking van geneeskrachtige planten. Ongeveer 3000 jaar voor Christus legden Sumeriërs al behandelwijzen en recepten in spijkerschrift vast op kleitabletten, vervolgens zochten de Oude Grieken en middeleeuwse kloosterlingen onophoudelijk naar de geneeskrachtige werkingen van planten. Het gebruik van planten in de geneeskunde noemt men fytotherapie.  Tegenwoordig staat deze vorm van geneeskunde weer volop in de belangstelling, evenals de homeopathie, (die buiten planten ook nog gebruik maakt van mineralen en secreties van dieren en insecten). Fytotherapie is enigszins verwant aan homeopathie, maar met een belangrijk verschil: bij fytotherapie wordt het werkzame plantendeel zonder enige toevoeging, verwerkt tot een geneesmiddel (een plantenextract of oertinctuur), terwijl de homeopathie werkt met (sterk) verdunde oertincturen, de zogenaamde potenties. Vanwege de vele ongewenste, soms gevaarlijke, bijwerkingen van chemische, allopathische geneesmiddelen, stapt men steeds vaker over op deze alternatieve geneeswijzen. Mensen willen steeds vaker een natuurlijkere aanpak van klachten en ziektes. Omdat de fytotherapeutische geneesmiddelen uit de hele plant of uit delen daarvan worden bereid, behouden de werkzame stoffen hun oorspronkelijke vorm en samenstelling waarbij het risico op bijwerkingen zeer klein is. Vaak is de kennis van de werkzame bestanddelen uit de plantaardige geneesmiddelen gestoeld op eeuwenlange ervaringen van Indianenculturen in Noord- en Zuid-Amerika, de Chinese kruidengeneeskunde en de Ayurvedische geneeskunde uit India. Hieraan is kennis van de Europese kruidengeneeskunde toegevoegd. Door de moderne technieken en enorme kennis is men steeds beter in staat om de werkzame stoffen uit planten te analyseren. De meeste kruidenpreparaten worden steeds meer gestandaardiseerd op hun werkzame bestanddelen. Met deze standaardisatie kan men garanderen hoeveel werkzame stof een tinctuur of capsule bevat van de betreffende geneeskrachtige plant. .JPG) Homeopathie Afgeleid van het Griekse ‘homoios’ dat gelijksoortig betekent en ‘pathos’ dat ziekte betekent. De grondlegger van de homeopathie zoals wij die tegenwoordig kennen is de Duitse universele geleerde Dr. Samuel Hahnemann (1755-1843). Dr. Hahnemann zocht uit onvrede met de destijds gangbare geneeswijzen naar andere methoden om patiënten te genezen. Uitgangspunt bij deze onderzoekingen was de stelling geformuleerd door de Griekse wijsgeer en arts Hippocrates dat “het gelijkende het gelijke kan genezen”. Het ‘Similia similibus curentur’ begrip, hetgeen zoveel wil zeggen als: ‘het gelijke met het gelijkende genezen’. Men gaat uit van het volgende principe: een middel dat bij een gezond persoon bepaalde ziekte symptomen oproept kan bij een zieke met dezelfde symptomen genezing bewerkstelligen. Het zogenaamde ‘similia-principe’. Dr. Hahnemann merkte bij zijn patiënten dat zij vaak te heftig reageerden op de voorgeschreven geneeskrachtige tincturen. Toen hij deze verdunde merkte hij dat ze beter werkten. De werkzame stof werd vervolgens steevast verdund en noemt men het ‘potentiëren’. De gebruikte oerstoffen kunnen zowel van plantaardige, dierlijke als minerale oorsprong zijn. Ze worden verwerkt via een proces van stapsgewijs verdunnen en schudden tot het uiteindelijke geneesmiddel. De zo verkregen potenties worden al gelang naar de verdunningswijze aangeduid met een letter. D staat voor een decimale (10x) verdunning van de oerstof, C voor 100x verdunning, M voor 1000x enz. D1 staat voor 1e decimale verdunning en bevat 1/10 van de grondstof, D2 staat voor 2e decimale verdunning van D1 en bevat 1/100 van de grondstof, D3 staat voor 3e decimale verdunning van D2 en bevat 1/1000 van de grondstof enz. .JPG) Een wezenlijk kenmerk van de homeopathische geneeswijze is ook het centraal stellen van de patiënt in plaats van de aandoening. Deze benadering week en wijkt nog steeds af van de heersende opvattingen dat het symptoom behandeld of genezen dient te worden maar niet de oorzaak. Op grond van het centraal stellen van het individu in de behandelwijze kan het zijn dat aan verschillende mensen met dezelfde aandoening totaal verschillende geneesmiddelen worden voorgeschreven, afhankelijk van de constitutie van de patiënt. Bij de allopathische geneesmiddelen gaat het om een rechtstreeks uitschakelen van de aanvallers, bijv. antibiotica. Sommige allopathische geneesmiddelen maken echter wel gebruik van het stimuleren van de afweer door het lichaam zelf, zoals vaccins tegen bepaalde ziekten. Het homeopathische middel doet niets anders dan de natuurlijke afweer en genezing van het lichaam te stimuleren. Het lichaam wordt in een toestand gebracht waarin het zich zelf kan genezen.
In onze winkel verkopen wij het hele fytotherapeutisch assortiment van Vitotaal, verder zijn wij ruim gesorteerd in de fytotherapeutica en homeopatische geneesmiddelen van o.a. Solgar, Lucovitaal, Pflüger, Dr. Vogel, Optimax, Steigerwald, VSM, Heel, Bonusan, Zonnegoud, Bloem, Boiron, Weleda, Soria, Best Choice, Beehealth propolis producten, Pharma Nord, Bional, Treedo, Sambucol, Districare, Maria Treben, Wapiti, enz. Al wat niet op voorraad is, is de volgende dag leverbaar. | | .JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
|